เซ็ง
อารมณ์เสีย
เซ็ง
นี่คือความรู้สึกตอนนี้
จะสอบอยู่อีกสองวัน(6 กันยา) แต่ช่วยไม่ได้ตอนนี้ไม่มีอารมณ์ทำอะไรทั้งนั้น(แต่มีอารมณ์มานั่งอัพบลอกหนีความจริง)
เราก็พยายามจะทำความเข้าใจคนอื่นนะ
แต่มันยากเกินไป
ยากเกินไปสำหรับสมองเล็กๆอย่างเรา
เค้าพยายามจะใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่น
พยายามมากๆ
ไม่โวยวาย ไม่เอะอะ ไม่เอาแต่ใจ
ใครให้ทำอะไรก็ทำ
ไม่มีปากมีเสียง
พยายามหุบปากแล้วเก็บทุกอย่างไว้กับตัว
เราพยายามจะเข้าข้างทุกคนนะ
ไม่เคยว่าใคร
พยายามเป็นกลาง
พยายาทำที่สุดแล้ว
สถาบันครอบครัวหน่วยเล็กๆแต่ซับซ้อนมากๆ
และอีเกรย์ไม่เข้าใจคำว่า "ครอบครัว" เอาซะเลย
ครอบครัวคืออะไร??
พ่อ แม่ ลูก เหรอ??
มีแค่นี้เราเรียกว่าครอบครัวใช่ใหม??
หรือว่าไง???
อีเกรย์พยายาม พยายาม พยายาม
แต่........
ไม่มีใครพยายามด้วยเลย
คนนั้นจะเอาอย่างนั้น
คนนี้จะเอาอย่างนี้
แล้วคนตรงกลางจะทำยังไง
ทะเลาะกันแล้วก็มาลงที่เรา
เวลาคุยกันก็จะคุยผ่านเรา
มีเกรย์เป็นคนนะ มีความรู้สึก
เอาอะไรมาก
จะเอาอะไรอีก
เหนื่อยนะ
เวลาปลามันว่ายน้ำมันเหนื่อยบ้างใหต้องว่ายทวนน้ำตลอดเวลา??
เวลานกบินมันเหนื่อยใหม
ชีวิตมันเหนื่อย(หรือเพราะมันบัดซบ)
พยายามไม่หวังอะไร
เพราะหวังแล้วไม่เคยได้
หวังไปก็เจ็บเอง
พยายามยิ้ม
มีคนบอกว่าถ้าเรายิ้มคนอื่นก็จะยิ้มให้เรา
ไม่จริงอ่ะ
โกหกเห็นๆ
เราพยายามยิ้มนะ
ยิ้มตลอดเลย
แต่ทำไมข้างในมันร้องไห้ก็ไม่รู้
ที่บ้านตอนนี้
ให้อารมณ์ประมาณสงครามเย็นนะ
อเมริกากับรัสเซียตีกัน
ลิทัวเนียรับกรรม
ไม่อยากยุ่งแต่ไม่ยุ่งไม่ได้
เข้าใจสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออกก็ตอนนี้
ทำไมนะ
ทำไม
พยายามฝืนไปก็ยิ่งเหนื่อย
เหนื่อยนะ
หายใจก็เหนื่อย
ยิ้มก็เหนื่อย
ฟัง(เค้า)พูดก็เหนื่อย
พยายามยิ้มก็เหนื่อย
เค้ามีโรคประจำตัว
เป็นโรคซึมเศร้านิดๆประสาทหน่อยๆ
เค้าไม่ชอบสงครามประสาท
เค้าไม่ชอบความกดดัน
อยากจะอยู่แบบสงบๆ
ทำไมไม่มีคนเข้าใจเค้าบ้าง
ทั้งๆที่เค้าพยายามจะเข้าใจทุกคน
แต่ไม่มีใครเข้าใจเค้าเลย
ทำไม
เพราะว่าเค้าไม่สำคัญ
เพราะว่าเค้าอายุน้อยกว่า
เพราะสถานภาพเค้าต่ำที่สุดในบ้าน
หรือเพราะเค้าไม่มีปากมีเสียง
หรือเพราะเค้าเถียงอะไรไม่ได้
หรือเพระไม่มีใครรักเค้า
จำไม่ได้แล้วว่าโดนกอดครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
อนุบาลมั้ง
หรือก่อนหน้านั้น
หรือไม่เคยกันน้า
กินข้าวไม่ลงอ่ะ
ปวดหัว
เซ็ง เหนื่อย
รู้ใหมว่าความเชื่อใจมันมีขายที่ไหน
จะซื้อมาสักขวด
ตอนนี้กำลังขาดแคลนอย่างแรง
ไม่อยากเชื่อใจใครเลย
เพราะมนุษย์เชื่อใจยาก
หรือเพระไม่มีใครที่เราเชื่อใจได้กันนะ
เพราะไม่มีใครที่เชื่อใจได้
หรือเพราะไม่เจอ
โลกนี้โหดร้าย
หรือเราอ่อนแอ
บางทีการทิ้งตัวลงพื้นดินก็อาจจะดี
ตอนนี้ปลาตัวนี้คงไม่อยากว่ายน้ำอีกแล้ว
ไม่อยากรับรู้อะไร
ไม่สนใจ
ใครจะทำอะไรก็เชิญ
เชิญ
ไม่ต้องเห็นหัวมัน
ไม่ต้องสนใจมัน
ไม่ต้องใส่ใจมัน
อยากจะทำอะไรก็เชิญ
ตามสบาย
เฟลอ่ะ
เหนื่อยด้วย
ซัดยานอนหลับทั้งแผง
จะไปตื่นเอาศตวรรษหน้าใหมนะ
หรือว่าไม่
ตื่นพรุ่งนี้แหละ
อยากเปลี่ยนธีมใหม่แต่ฝีมือไม่พอ
กำลังแต่งนิยายยังไม่เสร็จ
แปลโดก็ค้างคา
งานก็ยังหาไม่ได้
เฮ้อ
มีอะไรดีมั้งเนี้ยชีวิตฉัน
ขอเวลาไปพักใจสักพักละนะ
หวังว่าทุกคนจะรักษาสุขภาพจิต
เราก็เกลียดสงครามเย็น เพราะว่ามันอึดอัดเป็นที่สุด
เราเข้าใจเกรย์นะ อยากจะบอกว่าใจเย็นๆ
แต่ก็อย่างว่าอะนะ เรื่องในครอบครัว บางทีถึงจะไม่อยากยุ่งซักเท่าไหร่ อยากหนีเท่าไหร่ ถึงจะไม่เกี่ยวกะเราเลย
แต่สุดท้ายเราก็ต้องรับรู้อยู่ดี มันหนีไม่พ้นอะ
ที่อยากจะบอกตอนนี้ก็คือ ปัญหาทุกอย่างมีทางออก เมื่อผ่านไปได้ทุกอย่างก็จะดีขึ้น อยากให้อดทนรอวันที่ฟ้ามันใสนะ ถึงตอนนี้มันจะขุ่นมัวซะจนมองไม่เห็นท้องฟ้า แต่พอพายุสงบไปมันก็จะสดใสขึ้นเอง
สู้ๆนะ เอาใจช่วย อย่าไปเครียดกะมันมาก นะจ๊ะเกรย์
#1 By ♥อ้อแอ้[ปรมาจารย์วันพีซ]♥ on 2009-09-05 17:01